
เรือนไทยพื้นถิ่นภาคกลางประเภทเรือนชาวบ้านทั่วไปซึ่งระยะช่วงเสา(ห้อง)หกศอกโดยประมาณนั้นนิยมพาดกระดานพื้นบนหลังรอด(คาน)โดยไม่มีตงระหว่างพื้นไม้และรอด ในบางกรณีอาจมีคานระดับล่างต่ำกว่ารอดเพื่อเสริมความแข็งแรงและ/หรือรับโครงสร้างพื้นในระดับพาไลและชานแดด
เนื่องจากรอด(คาน)เสียบทะลุผ่านเสาดังนั้นพื้นกระดานบางส่วนจึงไม่สามารถพาดบนหลังรอดได้โดยตรงเนื่องจากติดเสาจึงเกิดองค์ประกอบที่เรียกว่า “ฝักมะขาม” เป็นชิ้นไม้เกลารูปโค้งตามผิวเสารองอยู่ใต้ระดับพื้นเพื่อรับหัวกระดานไม้ส่วนที่ชนเสาและไม่สามารถวางพาดบนหลังรอดได้
ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก