ภูมิปัญญาพื้นถิ่นในการปรับระดับพื้นเรือนไม้โดยการใช้ลิ่มสอดสวนทางเทินอยู่หลังรอด(คาน)เนื่องจากเสาเรือนอาจเกิดการทรุดตัวไม่เท่ากันเนื่องจากการกัดเซาะของน้ำผิวดินหรือเหตุผลอื่นๆ กการใช้ลิ่มสองทางแทงสวนกันสามารถดันยกระดับตงขึ้นหรือดึงออกเพื่อผ่อนให้ระดับตงต่ำลงได้ จนเมื่อความแตกต่างของระดับตงและพื้นแต่ละตำแหน่งเกินความสามารถของการปรับระดับด้วยลิ่มแล้วจึงถึงเวลาที่จะต้องยกเรือนโดยการปรับระดับรอดหรือเสาเรือน
ภูมิปัญญาการยื่นปลายรอดและตงในงานสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นหลายภูมิภาคในประเทศไทยนั้นมีหลายวัตถุประสงค์ อาทิ
- การชดเชยการเสื่อมสภาพที่ปลายไม้ ยืดอายุการใช้งานได้ยาวนานขึ้น
- ใช้เพื่อการยกย้ายตำแหน่งเรือน
- ใช้เพื่อการเชื่อมต่อส่วนต่อขยายเรือน
- ใช้เพื่อการยกปรับระดับพื้นเรือน
- ฯลฯ
ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก