ลักษณะโครงหลังคาไม้ซึ่งได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากสถาปัตยกรรมมลายูมีลักษณะเด่นอย่างหนึ่งคือ การวางขื่อทับบนแปหัวเสา แตกต่างจากโครงหลังคาแบบสถาปัตยกรรมไทยทั่วไปซึ่งวางแปหัวเสาทับบนหลังขื่อ การวางขื่อทับบนแปหัวเสานั้นทำให้สามารถวางขื่อ+ดั่ง+จันทันในตำแหน่งหลังแปหัวเสาได้โดยไม่ต้องมีเสารับซึ่งหมายความว่าพื้นที่ช่วงกลางของอาคารบริเวณใต้หลังคาไม่มีเสาเป็นอุปสรรค ทั้งนี้การวางขื่อทับบนหลังแปหัวเสาพบร่วมกับขนาดหน้าตัดของแปหัวเสาที่ใหญ่ขึ้นและการยื่นส่วนไขราออกไปมากกว่าลักษณะโครงหลังคาไทยเพื่อให้น้ำหนักของส่วนไขราถ่วงต้านการแอ่นตัวของแปหัวเสาในระหว่างช่วงพาดเสาเนื่องจากน้ำหนักของขื่อและชุดจันทัน
ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก
