Category: Woodworking technics

การเพลาะไม้บานประตูหน้าต่างเพื่อขยายขนาดความกว้างของบานมากกว่าข้อจำกัดของแผ่นไม้ หรือ เพื่อการซ่อมบนที่เสียหายโดยการใช้ไม้คาดดามรูปหน้าตัดสี่เหลี่ยมคางหมูเสียบคาดดามหลังไว้เพื่อจับยึดให้มั่นคงและประคองให้ระนาบการเพลาะประกอบไม่แอ่นโค้งเสียรูป โดยการใช้ไม้คาดดามหลังรูปหน้าตัดสี่เหลี่ยมคางหมูที่ใช้อาจเรียบเสมอผิวของบานหรือแผ่นไม้ที่เพลาะประกอบหรือเป็นสันนูนขึ้นก็ได้ ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก

ตัวอย่างรอยต่อมุมขององค์ประกอบไม้ซึ่งพบมากในงานสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในประเทศไทยโดยการเลือกใช้รอยต่อมุมที่แตกต่างกันนี้แปรผันตามพื้นถิ่นนิยม ฐานานุศักดิ์ของอาคาร พฤติกรรมทางโครงสร้าง และ ตำแหน่งขององค์ประกอบอาคาร ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก

แผนภาพแสดงการใช้ชิ้นไม้รูปหางเหยี่ยวเพื่อรั้งรอยปริแตกบนแผ่นไม้ไม่ให้เกิดการปริแตกเพิ่มเติม ทั้งนี้ชิ้นไม้รูปหางเหยี่ยวต้องถูกสร้างขึ้นโดยให้แนวเสี้ยนของชิ้นไม้ขนานแกนความยาวของชิ้นไม้ และ ทิศทางการวางชิ้นไม้รูปหางเหยี่ยวต้องให้แกนตามความยาวตั้งฉากขวางรอยปริแตก ณ จุดที่บากฝังชิ้นไม้เสมอ ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก

แผนภาพแสดงพฤติกรรมการเปลี่ยนแปลงทางขนาดของวัสดุไม้เมื่อค่าความชื้นในเนื้อไม้ลดลง จะเห็นได้ว่าช่วงแรกเมื่อความชื้นในเนื้อไม้คายออกสู่สภาวะแวดล้อมไม้จะมีน้ำหนักลดลงเนื้องจากปริมาณน้ำที่น้อยลงแต่ในสภาวะนั้นไม้จะยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางขนาดและรูปทรง น้ำและความชื้นที่คายออกในช่วงแรกที่ค่าความชื้นในเนื้อวัสดุไม้สูงกว่าค่า FSP Fiber Saturation Point ของไม้สายพันธุ์นั้นนั้นเป็นน้ำประเภท Free water ซึ่งอยู่ในช่องว่าระหว่างเซลส์ Cell cavity จนเมื่อคายน้ำและความชื้นออกจนค่าความชื้นในเนื้อวัสดุไม้ถึงจุด FSP หมายความว่าน้ำประเภท Free water ถูกคายออกหมด กระบวนการต่อไปไม้จึงเริ่มคาย/ปลดปล่อยน้ำประเภท Bound water ซึ่งอิ่มตัวอยู่ในเซลส์ออก สภาวะนี้จึงทำให้เซลส์ที่เคยเต่งจากน้ำและความชื้นเหี่ยวลงเริ่มการเปลี่ยนแปลงทางขนาดและรูปทรงไปพร้อมกับน้ำหนักที่ลดลงอย่างต่อเนื่องด้วยทั้งนี้หลังค่าความชื้นในเนื้อวัสดุไม้ลดลงต่ำกว่าจุด FSP แล้วกระบวนการคาย/ปลดปล่อยน้ำและความชื้นในเนื้อวัสดุไม้จะดำเนินต่อไปเพื่อปรับสมดุลกับค่าความชื้นสมดุลในสภาวะแวดล้อม จนเมื่อถึงจุดสมดุลแล้วจึงคายหรือดูดความชื้นตามการเปลี่ยนแปลงของค่าความชื้นสมดุลในสภาวะแวดล้อมต่อไป

แผนภาพแสดงตัวอย่างการป้องกันปัญหาการเสื่อมสภาพที่พบบ่อยคือ การปริ-แตก-ร้าวที่ปลายไม้เนื่องจากการแลกเปลี่ยนความชื้นภายในเนื้อวัสดุไม้กับสภาพแวดล้อมในสภาพที่ไม่เหมาะสม ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก