ร่องรอยของเครื่องมือซึ่งปรากฏบนแผ่นไม้แปรรูปสามารถอธิบายเครื่องมือที่ใช้เพื่อการแปรรูปไม้ชิ้นนั้นนั้ ในบางกรณีสามารถใช้ในการสันนิษฐานยุคและสกุลช่างในงานอนุรักษ์สถาปัตยกรรมได้
- เลื่อยสายพาน – ร่องรอยลายเส้นตั้งตรง เส้นทุกเส้นทำมุมเท่ากัน ระยะห่างระหว่างเส้นมีจังหวะสม่ำเสมอ
- เลื่อยวงเดือน – ร่องรอยลายเส้นโค้งรัศมี สามารถสร้างรูปจากโค้งของรัศมีหาจุดศูนย์กลางเพื่อทราบขนาดของใบอันจะนำไปสู่การสันนิษฐานขนาดและต้นกำลังของเครื่องจักร
- ขวานถาก – ร่องรนอยลายเส้นเป็นขยัก ขนาด ทิศทาง ความลึกไม่สม่ำเสมอ ระนาบผิวไม่เรียบ
- เลื่อยโครง และ เลื่อยอก – ร่องรอยลายเส้นคล้ายร่องรอยของเลื่อยสายพาน แตกต่างกันที่มุมของเส้นและระยะห่างของเส้นไม่สม่ำเสมอกัน
- เลื่อยชัก (สองเกลอ) – ร่องรอยลายเส้นคล้ายเลื่อยโครงหรือเลื่อยอก แตกต่างกันที่ความลึกของคลองเลื่อยในเส้นเดียวกันโดยส่วนใหญ่จะไม่เท่ากันและไม่สม่ำเสมอเนื่องจากลักษณะของใบอ่อนจึงทำให้ควบคุมความสม่ำเสมอของระนาบใบเลื่อยได้ยากแตกต่างจากเลื่อโครงหรือเลื่อยอกซึ่งใบเลื่อยถูกตรึงไว้กับโครงจึงมีความสม่ำเสมอของระนาบมากกว่า
- เลื่อยโซ่ยนต์ – ร่องรอยลักษณะแถบกว้างปลายโค้งมน ทิศทางและจังหวะของแถบไม่สม่ำเสมอ ความลึกของคลองเลื่อยซึ่งปรากฏบนผิวระนาบมีความหยาบและปรากฏคลองเลื่อยชัดเจน (ไม่แสดงในแผนภาพ)
ภาพประกอบโดย สันธาน เวียงสิมา สถาปนิก
